می دونم با این کارات می خوای منو برنجونی
می دونم که کم محلیت بخاطر چیه
واسه بد اخلا قیه منه که هی بی محلی می کنی
واسه گرفتن یه انتقام تلخ از اخلاق منه که منو اذیت می کنی
اما می خوام بگم گلم ببخش منو که اذیت می کنم
می دونم بدم ولی تو منو داری بد عادت می کنی
من نمی خوام بگم تقصیر کیست
من می خوام بگم تو داری عادت می کنی
مثل من هی منو اذیت بکنی
زروزگار چه پرسی که روزگار ندارم
رواست حال مرا از شب سیاه بپرسی
که تا سپیده بجز چشم اشکبار ندارم
به من که در همه عمرم به گلشنی نرسیدم
سخن مگو ز بهاران که من بهار ندارم
گهی به درد خود و گه به حال خلق بگریم
در این میان بجز جان سوگوار ندارم
مگر به چاه بگویم شبانه راز دلم را
که یار محرم و معشوق راز دار ندارم
تو سوز عشق ندانی به اشک من زچه خندی؟
که عاشقم من و در گریه اختیار ندارم
هر آنچه دوست پسندد به جان و دل پسندم
که با قضا و قدر دست کار زار ندارم
مهدی سهیلی
بگو کجا رفتی بعد از من با که گشتی
بگو آیا دست های او به گرمی دست های من بود
بگو آیا بوسه های او به گرمی بوسه های من بود
بگو آیا عشق او به گرمی عشق من بود
بگو.بگو من بعد از تو چه کنم
به کجاروم
مانند آواره ای آواره ام
مانند اسیری اسیرم
مانند مرده ای مردم
دیگر من رفتم خدا نگه دارت
عشق اولین وآخرینم
نام مرا بخوانید
سرخ وهمیشه جاوید
نام مرا بخوانید
آبی مثال دریا
با من شوید هر صبح
پر نورتر ز خورشید
من کیستم؟
بپرسید....
از یاد رفته ای زرد
هر چند نامم اینک
با یادتان غریب است
از خویشتن بپرسید
من کیستم؟
خواهید تاکه نامم از یادتان شود گم
افسوس من شمارا
بیچارگان فردا
گر کور سویی اینک
از آن ستاره پیداست
یا اینکه برگ سبزی
بر شاخسار ماندست
یاچشمه ای که خود را
در پاکییش ببینید
از من به ارث بردید
از ما برایتان ماند
با یادما بمانید
ای کودکان فردا
نام مرا بخوانی
من کیستم؟
بپرسید....
آیا ز یادتان رفت اسطوره های دیروز؟
آیا ز یادتان رفت فریادهای آن مرد؟
آن مرد سبز قامت
کز صد بهار می گفت
در فصل زرد پاییز
آن مرد باز هم هست
او گرچه مرده اما
در یادها نمیرد
شب و روز را نگرید
در این دوباره پاییز
من کیستم؟
بپرسید....
یک زمزمه . یک آهنگ
یایک . صدای مبهم
در گوشهای سنگین
نجوای آشناییم گر بشنوید یا نه
گویم به گوشهاتان
((هان زردی من از تو.هان سرخی تو از من))
افسوس من شمارا
ای کودکان فردا......
احمد زکاوت
متخاص به عارف تبریزی
بی تو نمی خوام دیگه دنیا به کامم باشه
حتی یک لحظه ی خوب در انتظارم باشه
بی تو نمی خوام دیگه تو آسمونا باشم
می خوام تو قعر زمین تنهای تنها باشم
بی تو نمی خوام دیگه دوباره پیدابشم
مجنون و دیونه وشیدا ولیلا بشم
بی تو نمی خوام دیگه جون تو بدن بمونه
بی تو می خوام بمیرم بی عزر بی بهونه
بی تو اگه تو خواستی تا آخرش می مونم
اما بدون عزیزم تویی تو مهربونم
به این که چی شد که همه چی تموم شد؟
یاد روزایی افتادم که دسام توی دستای تو جا داشت وبا هم توی خیابان های شلوغ ایران شانه به شانه راه
می رفتیم از آینده ای زیبا حرف می زدیم حالا کو؟ اون آینده ای که می گفتی این بود؟
قطره های اشکی را روی گونه هام میبینم که به خاطر تو جاری شدند واز به یاد آوردن تو
ناراحتن ناراحت از نداشتنت کاش منم مثل توراحت می تونستم چشمام و روی همه چی ببندم
وتورا به طوفان خاطره هام بسپارم اما تو عین بختک روی زندگیم افتادی واون به راحت ازم گرفتی
باز خوبه خاطره هات رو ازم نگرفتی وگرنه من مرده ای بیش در دستان بی رحم تو و این زندگی سرد نبودم
اما باز مثل اوون روزا دعات می کنم.دعا میکنم:
خدایا خداوندا من او را می بخشم تو هم ببخش.
من اورا دعا می کنم توهم او را از نفرین دیگران دور ساز.
من عاشق میمانم اما قول بده اوون دیگه عاشق نباشه وهیچ وقتعاشق نشه تا کسی دیگر را به جز من محتاج خودش نکن وخدایا......
الهی آمین...
تو در قران جاویدانت هزاران وعده ها دادی تو خود گفتی
نامردان بهشت جاویدت را نمیبینند
ولی با چشم خود دیدم که نامردان ز خون پاک مردان
صد هزاران کاخ میسازند.
خداوندا.خداوندا اگر مردانکی این است به نامرد ان نامرد
قسم که نامرد نامردانم اجگر دستی به قرآنت بیالایم.
که میشینه پشت ابرا
یک سکوت بی پناهم
توی این بیهودگیی ها
لحظه ها را می شمارم 
اینم یه عکس از محسن افشانی
من لایق عشق تو نبودم؟
عشقی که نهفته در دلم بود
در راه محبت تو کم بود؟
من از تو زتو به خود رسیدم
با عشق تو من خدا رو دیدم
بی تورفتم بی تو ماندم
باورم هرگز نبود بی توبمانم
بی تعو خسته دل شکسته
ای همه بود و نبودم
سوگند به خالق محبت
سوگند به پاکی و صداقت
اکنون که جدا از توغریبم
ز آن عشق تو گشته بی نصیبم
من بیب تو ز جان خویش سیرم
کاش می شد به پای تو بمیرم
